2008 yazı Part 1

okul bitmişti temmuz ayının 16. gunuydu. yigitle ben ev aramaya baslayalı yaklasık 4-5 gun olmustu.. fındıkzade dolaylarında ev ararken, adnan abimizin de aramıza katıldıgını sonradan farkettik.eküri adnan her gun bize yeni yeni evler buluyodu, her gun kilometrelerce yol yuruyup, bize bi ev bulmak için çabalıyordu. ama onun cok guzel ev dedigini biz begenmiyoduk, onun kotu ev dedigini biz begeniyoduk.ama genelde begendigimiz evler medeniyete (otobus,tramway,dolmus, metro vb) uzak oluyordu.eküri adnanın en buyuk ozelliklerinden birisi ise, gosterdigi her evin salonunu bolerek, yanımıza 3. bir arkadas almamızı soylemesiydi. sanırım kendisi bizimle yasamak istiyordu. bu durumda bizden hoslanıyor muydu eküri adnan? yoksa eküri adnan diyip bagrımıza bastıgımız bu adam elton john'un eski ekürisi miydi? gunler ilerliyor, saatler geciyor, her gun temmuz sıcagında yollarda geciyordu. artık fındıkzade,çapa,sehremini dolaylarından ümidi kestigimiz gunlerde kocamustafapaşaya yönelmeye karar verdik. yuvasından uzakta korkak,çekingen iki genç kocamustafapaşa(paşa) yollarında ilerlemeye basladık. otobusten indigimizde etrafımıza nerde oldugumuzu bilmeyen bakıslar atıyorduk. bi kac sokakta kiralık ev ilanı aradıktan sonra, o an geldi ve bir emlak dukkanına girdik.. ruhu şâd olsun cevrem emlak adlı dukkana girdik ve bize uygun 2+1 ev aradıgımızı soyledik, bakılan bi kac dosya kagıdı ve yapılan bi kac telefon konusmasından sonra bize uygun bi ev olmadıgını ogrendik.tabi bu sırada cevrem emlaktaki sorumlu/sorunlu arkadasla muhabbet ediyorduk. ancak konu nerelerden nerelere gidiyordu anlam veremiyorduk. biz diyordukki turkiyede savas cıkacak gibi gozukuyor, ve o cevap veriyordu, işte bu yuzden universite okumak zor! once mantıklı gelmişti bu cumle. bu kadar karısıklık içindeki bi memlekette okumak gercekten zor gorunuyordu. guzel guzel muhabbet ederken birşeyin farkına vardık... bizim soyledigimiz her cumlenin, sordugumuz her sorunun cevabı sonunda bu cumle suratımıza beton gibi carpıyordu: işte bu yuzden universite okumak zor! işte bu yuzden universite okumak zor! işte bu yuzden universite okumak zor! işte bu yuzden universite okumak zor!...... bu boyle surup giderken kafamızda tek bir düşünce vardı, kalksak burdan da bi gülsek.. yigitin suratına bakınca goruyordum onun da benim gibi buradan cıkıp bu adama gulmeye ihtiyacı vardı. once birbirimizi dürtmeye basladık gulmemek için zor tutuyorduk kendimizi.sonra dukkandan cıktık moralimizin bozuk olması gerekirken güldük güldük ve yine güldük. tam bu sırada ne idüğü belirsiz (kuru temizleme,emlakcı, terzi ve spor salonu kayıt masası aynı dukkanda) bir dukkana gozumuz takıldı. ve korkmadık içeri girdik. biraz bekledikten sonra aytac tuvaletten geldi. bizi bir masaya oturttu ( masanın uzerinde aytac emlaktan satılık yazıyordu). sonra bize dogru eğilip "gencler ne arıyorsunuz" diye sordu, elindeki stres topunu sıkarak.. hiperaktif oldugu kadar da denyo olan aytac abimiz bize bi ton ev gosterdi ama evlerin bulundugu yerler ne okulla alakalıydı ne de paşayla.. bu sırada bizi tanımaya calısan aytac isimli ("hersey cok guzel olacak" filmindeki resepsiyonist'e inanılmaz derecede benzeyen, hal ve hareketleriyle o resepsyonisti buram buram hatırlatan) arkadas bize saçma sapan sorular soruyordu. " sen satanist misin?" "Gencler alkol kullanıyor musunuz?" ve camiye yakın bi kac evi gezdikten sonra da " cami var burda evde mistik bi hava yaratır" cumlesiyle bizleri kendinden sogutmayı basardı.tesekkurler aytaç. bu hezimetten sonra bir yandan yurumeye devam ederken, bir yandan da kiralık ev ilanı arıyorduk. sonra karsımıza o dukkan cıkıverdi. kim tahmin ederdi ki bir dükkan hayatımızı bu kadar değiştiricekti. Destan Eml..

to be continued...