2008 yazı part 2

hasekiden pasaya onceki bölümde, kahramanlarımız iyi ve kotu arasında bir secim yapmak zorundaydı. onların kalacakları evi, yetenekleri değil yapacakları secim belirleyecekti.her gecen gun yaz sıcagında yollar daha da cekilmez oluyor, tanıstıgımız bize ev gosteren kişiler daha da gariplesiyorlardı.peki onları gariplestiren sıcak mıydı yoksa gercekten mal olmaları mıydı onları boyle gosteren?hepsi bizim için ugrasıyorlardı ama birtanesi bile begenilecek bir ev bulamadı...

Destan Emlak..... evet yanlıs duymadınız, Destan Emlak. Dukkana girdigimiz de ilk olarak dikkat ceken heryerde yazan talimatlar, emirlerdi."dukkan acık. klima calıstıgından kapıyı kapat", "en iyi dost az mesgul edendir", "duvardaki ilanlar fiyat sırasına goredir" şeklindeki gerizekalılara yonelik cumleler bizi yarmaya musait cumlelerdi.Emlakcımız, sanırım babası askerdi ya da askerde cok dayak yedi, kagıt israfı için yaratılmıs bir karakterdi. öksürecegini, tuvalete gidecegini bile not alıyordu diye dusunuyorum.herseyi bilgisayara kayıt eden, hayatı sagda solda yazan emirler uzerine kurulu bu adam bize ev bulacaktı.ilk once konusmaya baslayınca, bunun olamayacagını dusunduk.ama helal olsun hiç bir emlakcıda gormedigim bir teknoloji kullanıyorlardı.duvarda ozellikleri yazan evleri tek tek plazma da resimlerle gosteriyorlardı, evi gezmeye bile gerek yoktu nerdeyse. 4 tane ev sectik ve gormek istedik, hemen bilgisayarda bi sözlesme hazırladı ve imza istedi, bu attıgım milyonlarca imzanın ilkiydi, bunu bilemezdim tabi. gordugumuz evleri emlakcı aracılıgıyla kiralayacagımızı taahhüt eden bi sozlesmeydi.neyse cıktık evleri gormeye gittik.ama daha onceki evler gibi yine uzaktı,pisti,kotuydu,uzaktı uzaktı uzaktı.ilk 3 ev boyleydi, sanki yuksek yukse tepelere ev kurmus asrı asrı memleketlere kız vermiş gibiydi. artık yorgunlukla beraber son eve girdik. sasırtıcı evet biliyorum ama otobus duraklarına 2 dakika uzaklıktaydı.kutu gibi bir ev, super guzel falan tam bize goreydi ev. karar verdik bu evi tutucaz.hemen geri döndük dükkana, ev sahibi arandı aksam gelecegini soyledi ve beklemeye basladık. emlakcının tam karsısındaki kafeden donme cay ocagına oturduk ve ev sahibinin nasıl bi tip olabilecegi dusuncesiyle etraftakileri kesmeye basladık.. bu olabilir yok yok bu olmaz diye dusunurken bir adama takıldık, hayatta olmaz asla falan diyorduk ki emlakcı bizi cagırdı ve ev sahibimizle, hayatta olmaz dedigimiz o adamla, tanıstık. bi anlık şoktan sonra konusmaya basladık. hersey guzel halloldu. kira sozlesmesini imzaladık ve eve yerlestik ilerleyen gunlerde.. bu arada ablamın evinden aldıgım esyaları kuzenimin arabasına yukledik, sonra arabalı vapura binip karsıya gectik ve anahtarları ablamın evinde unuttugumu anladım.neyse kuzen gitti ben de ablama geri dondum.. arabada esyalar yaklasık 2 gun kaldı sonra eve goturduk yerlestirdik. hersey cok guzeldi ama evde hiç kalmamıstım, ablamda kalıyordum ama evim vardı, mutluydum. neyse uzatmaya gerek yok, agustos basında evi tuttum sonra tatile gittim geldim eylulde ve samsuna gittim.. ramazanın son gunlerinde bir geceyarısı 56larda yururken telefonum çaldı, arayan ev sahibiydi "nerdesin lan sen? burdayım abi..evin yok mu senin kac gundur gelmedin." yok yok bu baska hikayeydi pardon... ev sahibi aradı ve sesi cok heyecanlıydı.hayırdır dedim, ev yanıyor dedi.....

to be continued...